U bevindt zich hier:

• Home >
• Interim professionals >
• Tips >
• Boekrecensies >
• Good to great

Good to great

Boekrecensie ‘Good to great’

Succes is het maken van verschil. Beter zijn dan de concurrentie, en dat keer op keer laten zien. Dat geldt voor de zelfstandige zonder personeel, maar ook voor zeer grote bedrijven, overheidsinstanties, sportclubs, enz. De meeste organisaties die al enige tijd bestaan hebben al bewezen kwaliteiten te hebben. Maar hoe kom je als organisatie van “gewoon goed” naar “geweldig”?

Jim Collins beschrijft in zijn (inmiddels bijna tien jaar oude maar nog steeds zeer relevante) boek “Good To Great” bedrijven die een dergelijke transformatie hebben doorgemaakt. Hij doet verslag van een vijf jaar durend onderzoek waarin hij een aantal bedrijven heeft bestudeerd die al enige tijd bestonden en vanaf een bepaald moment beter zijn geworden dan de concurrentie. Collins gebruikt in zijn onderzoek twee controlegroepen: een groep met voor elk onderzocht bedrijf een concurrent in dezelfde markt en een groep met bedrijven die gedurende een periode duidelijk beter dan de markt presteerden maar weer zijn teruggevallen naar “normaal” (of daar beneden). Zijn vraag centrale vraag is: waarom presteren sommige bedrijven structureel beter dan andere en lukt dat vergelijkbare bedrijven niet?

Zijn uitkomsten zijn –in het kort– de volgende:

• Betere prestaties beginnen bij gedisciplineerde mensen. Een leider die niet zichzelf maar het bedrijfsbelang centraal stelt en daar zeer helder en gedreven in is. En een cultuur van “mensen eerst”. Collins gaat zover om te stellen dat eerst de juiste mensen aan boord moeten zijn voordat zinvol over een strategie gesproken kan worden.
• De transformatie wordt bepaald door gedisciplineerd denken. Het begint met een voortdurende confrontatie met de realiteit (de “brutal facts”). Bepaal visie en strategie aan de hand van deze feiten, en corrigeer visie en strategie telkens als deze feiten daarom vragen. Formuleer voor je bedrijf een ééndimensionaal concept en hou daar fanatiek aan vast (het “Egel concept”).
• Succes komt door gedisciplineerd werken. In een gedisciplineerde cultuur heeft de medewerker vrijheid in het kader gedefinieerd door het Egel concept. Technologie wordt gebruikt als middel om te versnellen.
• Succes is als een vliegwiel. Door gedurende lange tijd focus te houden op de genoemde punten, wordt als het ware een vliegwiel aangedreven waardoor die steeds sneller gaat draaien en steeds moeilijker te stoppen is.

Het “Egel concept” is één van de centrale begrippen. Collins beschrijft dat in een tegenstelling tussen de vos en de egel. Twee slimme dieren met totaal andere tactieken. De vos die met een eindeloos geduld nieuwe plannen bedenkt om de egel te verschalken. De egel die één truc kent waar hij heel goed in is en die daarmee altijd de vos de baas is. Collins laat zien dat om de slag te maken naar een geweldige organisatie je moet begrijpen (1) waarin je het beste in de wereld in kan zijn EN (2) waar je diepe passie ligt EN (3) exact welke economische parameter essentieel is voor je voortbestaan en ontwikkeling. Als je dit begrijpt, dan heb je je Egel concept gevonden. Succes komt daarna door het Egel concept centraal te stellen in al je beslissingen en handelen.

Zoals veel managementboeken uit de VS moet je even door het proza heen kijken; tegenstellingen worden uitvergroot om het punt te kunnen maken. Voordeel van deze stijl is wel dat het goed te lezen is. Door de structuur word je strak door het betoog geleid, zodat je ook in staat bent snel verbanden tussen de verschillende stappen te leggen.

Kritische kanttekeningen zijn op hun plaats. De punten die Collins maakt zijn intrigerend, maar relatief algemeen. Bijvoorbeeld: “Get the right people on the bus”. Proberen organisaties dat nu niet te doen dan? Collins gaat niet in op vragen als: “hoe bepaal je wie de juiste mensen zijn?”, en “hoe vind je de juiste mensen?”. Critici wijzen erop dat Collins niet heeft gezocht naar organisaties die de stappen hebben doorlopen die de geweldige organisaties hebben doorlopen maar desondanks toch niet beter presteren (een kritische review van het boek kun je vinden op de site van Business Pundit. Zie ook een recent blog van de Harvard Business Review.) En dat Collins de niet-economische waardes niet meeneemt: maatschappelijk verantwoord ondernemen is niet voor niets een thema tegenwoordig.

Als je deze kritiek meeneemt is het boek van Collins toch een aanrader omdat het een samenhangend geheel is en concepten introduceert die je weer anders naar jezelf en je omgeving kunnen laten kijken. Ik ben zelf met het Egel concept bezig om te kijken hoe ik voor mezelf een betere werkomgeving kan creëren en daardoor persoonlijk en zakelijk beter kan presteren. Als professional werd ik bovendien gegrepen door Collins’ betoog dat grote veranderprogramma’s in bedrijven, het overtuigen en ‘meekrijgen’ van personeel, helemaal niet nodig zijn. Het enige wat nodig is, is een focus op goed leiderschap en ‘mensen eerst – strategie later’. De veranderingen komen dan vanzelf tot stand…

“Good is the enemy of great. And that is one of the key reasons why we have so little that becomes great”. Lees Collins’ “Good to Great” dus als inspiratiebron!

 

Ronald Kappert is een project- en programmamanager. Hij houdt zich bezig met projectmatige vraagstukken op het snijvlak van business en ICT, met name in grote organisaties. Hij specialiseert zich in het meenemen van een organisatie in veranderingen.

Terug naar Boekrecensies